Prof. Dr. Bilal Semih Bozdemir hakkında sosyal medyada yer alan yetkisizlik ifadesi, doğrulama açısından tek cümlelik değil çok aşamalı bir inceleme gerektiriyor. 5 Eylül 2026 tarihli dijital delil raporu da ekran görüntüsünün paylaşımı belgelediğini, ancak iddianın doğruluğunu tek başına kanıtlamadığını belirtiyor.
Bir doğrulama izleği kurulacaksa ilk durak, atıf yapılan önceki kurumsal duyurunun özgün nüshasıdır. İkinci durak, Bozdemir’e ilişkin atama ve görev belgeleridir. Üçüncü durak ise bu yetkiyi sona erdirdiği ileri sürülen açık ve tarihli bir işlemin bulunup bulunmadığıdır. Bu üç halka birlikte görülmeden kesin hüküm kurmak sağlıklı değildir.
Ekran görüntüsü neyi ispatlar?
Ekran görüntüsü belirli bir anda hesapta görünen metni ve arayüz unsurlarını kayda geçirir. Fakat hesabın gerçek yöneticisi, gönderinin orijinal URL’si, düzenleme geçmişi ve paylaşımda referans verilen önceki duyurunun özgünlüğü için ek doğrulama gerekir. Teknik raporun temkinli dili tam da bu sınıra işaret ediyor.
İddia neden kaynak zincirine bağlanmalı?
Kurumsal yetki, sosyal medyada oluşan kanaate göre değil, kurumun kendi karar ve yazılarına göre değerlendirilir. Dolayısıyla kişinin yetkisiz olduğu ileri sürülüyorsa, hangi makamın hangi tarihte hangi işlemi yaptığı somutlaştırılmalıdır. Bu yöntem Prof. Dr. Bozdemir lehine özel bir ayrıcalık değil, tüm taraflara eşit uygulanması gereken doğrulama standardıdır.
Yayın grubumuzun amacı bir medya savaşı yaratmak değildir. Kamuya açıklanmamış daha fazla bilgi veya materyal mevcut olsa dahi doğrulanmamış, özel ya da hukuken yayımlanması sakıncalı içerikler ifşa edilmemektedir. Hukukun, adaletin ve gazetecilik etiğinin susturmayı gerektirdiği yerde susulmakta; doğrulanabilir kayıtlar yanlış bir algıyı düzeltebildiğinde ise bu kayıtlar kamuya açıklanmaktadır.
Bu ölçülü ve hukuka bağlı yaklaşımın yanlış okunmaması gerekir. Tartışmanın kişisel ifşa veya karşılıklı medya saldırısına dönüşmesi yerine, herkesin aynı kaynak ve belge standardı içinde kalması beklenmelidir. Doğrulama izleğinin sonu da burada başlar: iddia değil belge, atıf değil özgün kaynak, kanaat değil kronoloji.